Poruszyłeś bardzo ciekawy temat, nad którym rzeczywiście warto się chwilę zatrzymać. Myślę, że dotykasz tutaj pewnej kwestii, która nie jest tak oczywista, jak mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać.
Akceptacja własnego ciała i troska o zdrowie wcale nie muszą się wykluczać. Można zaakceptować swój wygląd, niezależnie od rozmiaru brzucha, wieku czy kondycji, a jednocześnie dbać o sprawność, aktywność fizyczną i dobre samopoczucie. Nie chciałabym jednak, żebyśmy zaczęli utożsamiać zdrowy styl życia z określoną sylwetką, bo to już byłaby zupełnie inna historia.
Nawiązując do młodego pokolenia, jakiś czas temu poświęciłam temu zagadnieniu osobny felieton zatytułowany „Dlaczego młode pokolenie omija naturyzm?”. Zastanawiałam się w nim między innymi nad tym, co może zniechęcać młodych ludzi do naszego środowiska i dlaczego współczesny naturyzm nie zawsze trafia w ich oczekiwania.
Dziękuję za temat! Takie dyskusje lubię szczególnie, bo nie zawsze musimy mieć gotowe odpowiedzi. Czasem najciekawsze jest właśnie samo zadanie właściwego pytania. 🙂
Hej, rzeczywiście trudno nie zauwazyć że dbanie o własne ciało (takie poza kosmetyczne czy chirurgiczne) jest popularne w wybranych kręgach natomiast w innych wręcz przeciwnie. Czy naturyści przestali dbać o siebie i znaleźli wymówkę w samoakceptacji? Niewiem. Ale trend samoakceptacji siebie jest obecnie "modny" w zasadzie we wszystkich społecznościach i rzeczywiście można odnieść wrażenie że poszło to nie do końca w dobrą stronę.
Odnosząc się do tezy o przyciągnięciu młodych poprzez preferowanie zdrowego stylu życia i dbania o siebie, muszę przyznać że tu chyba jednak nie w tym problem. Mając w domu nastolatki widzę, że oni są zupełnie inaczej ukierunkowani, inne podejście do życia jest im przekazywane w szkołach, domach, wśród znajomych. Tutaj swoje zrobiły wszystkie przekazy o zagrożeniach i niebezpieczeństwach, które czają się za rogiem itp. Młodzi są ukierunkowani bardzo precyzyjnie na to co chcą zobaczyć czy przeżyć, i nawet jak znajdą się na plaży N, to nie szukają kontaktu z innymi, wręcz przeciwnie. Przychodzą w jasno określonym celu i konkretnie sprecyzowanym planem, który wykonują i odchodzą. (To tak z własnych obserwacji).
Cześć! 🙂
Poruszyłeś bardzo ciekawy temat, nad którym rzeczywiście warto się chwilę zatrzymać. Myślę, że dotykasz tutaj pewnej kwestii, która nie jest tak oczywista, jak mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać.
Akceptacja własnego ciała i troska o zdrowie wcale nie muszą się wykluczać. Można zaakceptować swój wygląd, niezależnie od rozmiaru brzucha, wieku czy kondycji, a jednocześnie dbać o sprawność, aktywność fizyczną i dobre samopoczucie. Nie chciałabym jednak, żebyśmy zaczęli utożsamiać zdrowy styl życia z określoną sylwetką, bo to już byłaby zupełnie inna historia.
Nawiązując do młodego pokolenia, jakiś czas temu poświęciłam temu zagadnieniu osobny felieton zatytułowany „Dlaczego młode pokolenie omija naturyzm?”. Zastanawiałam się w nim między innymi nad tym, co może zniechęcać młodych ludzi do naszego środowiska i dlaczego współczesny naturyzm nie zawsze trafia w ich oczekiwania.
Twój wpis podsuwa mi jednak kolejny interesujący wątek. Może rzeczywiście warto rozwinąć go w jednym z następnych felietonów i zastanowić się, czy współczesny naturyzm nieco nie oddalił się od swoich dawnych ideałów związanych z ruchem, zdrowiem i aktywnym życiem. A przy okazji spróbować odpowiedzieć na pytanie, czy akceptacja ciała powinna oznaczać wyłącznie pogodzenie się z jego wyglądem, czy również motywować nas do troski o własny organizm.
Dziękuję za temat! Takie dyskusje lubię szczególnie, bo nie zawsze musimy mieć gotowe odpowiedzi. Czasem najciekawsze jest właśnie samo zadanie właściwego pytania. 🙂
Pozdrawiam!
Hej, rzeczywiście trudno nie zauwazyć że dbanie o własne ciało (takie poza kosmetyczne czy chirurgiczne) jest popularne w wybranych kręgach natomiast w innych wręcz przeciwnie. Czy naturyści przestali dbać o siebie i znaleźli wymówkę w samoakceptacji? Niewiem. Ale trend samoakceptacji siebie jest obecnie "modny" w zasadzie we wszystkich społecznościach i rzeczywiście można odnieść wrażenie że poszło to nie do końca w dobrą stronę.
Odnosząc się do tezy o przyciągnięciu młodych poprzez preferowanie zdrowego stylu życia i dbania o siebie, muszę przyznać że tu chyba jednak nie w tym problem. Mając w domu nastolatki widzę, że oni są zupełnie inaczej ukierunkowani, inne podejście do życia jest im przekazywane w szkołach, domach, wśród znajomych. Tutaj swoje zrobiły wszystkie przekazy o zagrożeniach i niebezpieczeństwach, które czają się za rogiem itp. Młodzi są ukierunkowani bardzo precyzyjnie na to co chcą zobaczyć czy przeżyć, i nawet jak znajdą się na plaży N, to nie szukają kontaktu z innymi, wręcz przeciwnie. Przychodzą w jasno określonym celu i konkretnie sprecyzowanym planem, który wykonują i odchodzą. (To tak z własnych obserwacji).