Mega trutny ale i ważny temat. Szczególnie mocno uderzyła mnie konkluzja autora będąca podsumowaniem obserwowanych na stronach naturystycznych typowych zachowań członków tych że portali. Czy zachowalibyśmy się tak samo, gdyby nasz partner siedział obok i widział z kim i o czym rozmawiamy? Czy mamy świadomość podejmowanego ryzyka utraty zaufania naszych partnerów, o ile oczywiscie podejmujemy kontakty bez ich wiedzy i udziału. Niestety prawdą jest, że naturyzm może uczyć nas swobody, akceptacji i braku uprzedzeń wobec nagości ale nie zwalnia nas to jednak z odpowiedzialności za to, jak i po co budujemy relacje. Gdy niewinna wydawałoby sie rozmowa przeradza sie w codzienne obcowanie ... gdy pojawia się pewien rodzaj bliskości i budowania z kimś chwilę temu obcym emocjonalnej więzi. Czy to już romans i zdrada. To chyba każdy musi sobie opowiedzieć sam ale jesli uwzglednić uczucia drugiej osoby/partnera, to odpowiedź wydaje sie oczywista. Uważajmy zatem, bo granicę przekroczyć jest bardzo łatwo ...
Moim zdaniem kluczowy jest charakter zdjęcia i kontekst wysłania. Warto też pamiętać, że czasem motywem wysłania zdjęcia w konwersacji prywatnej jest brak zaufania do portali i ogólnodostępnych galerii. Znam sporo osób "ze środowiska" które nie publikują swoich zdjęć (albo publikują minimalnie, by nie być "pustym profilem") bo nie chcą by te zdjęcia potem "latały" po sieci. Sam do nich należę: staram się nie pokazywać nago w sieci, żeby moje zdjęcia nie były wykorzystywane bez mojej wiedzy i zgody. Ale jak komuś zaufam to nie widzę problemu w tym żeby wymienić zdjęcia a skoro to rozmowa naturystyczna to mogą być to zdjęcia nagie. Podobnie z rozmową wideo. To "urealnia" kontakt online z jednej strony, a z drugiej nie ma różnicy czy ta osoba zobaczyłaby mnie na plaży, saunie czy widzi mnie przez Internet.
Jak zawsze temat profesjonalnie potraktowany i jak jednocześnie aktualny w dzisiejszym świecie. 👍🌞
Pięknie opisany ten trudny i zawiły temat😍💪👍
Mega trutny ale i ważny temat. Szczególnie mocno uderzyła mnie konkluzja autora będąca podsumowaniem obserwowanych na stronach naturystycznych typowych zachowań członków tych że portali. Czy zachowalibyśmy się tak samo, gdyby nasz partner siedział obok i widział z kim i o czym rozmawiamy? Czy mamy świadomość podejmowanego ryzyka utraty zaufania naszych partnerów, o ile oczywiscie podejmujemy kontakty bez ich wiedzy i udziału. Niestety prawdą jest, że naturyzm może uczyć nas swobody, akceptacji i braku uprzedzeń wobec nagości ale nie zwalnia nas to jednak z odpowiedzialności za to, jak i po co budujemy relacje. Gdy niewinna wydawałoby sie rozmowa przeradza sie w codzienne obcowanie ... gdy pojawia się pewien rodzaj bliskości i budowania z kimś chwilę temu obcym emocjonalnej więzi. Czy to już romans i zdrada. To chyba każdy musi sobie opowiedzieć sam ale jesli uwzglednić uczucia drugiej osoby/partnera, to odpowiedź wydaje sie oczywista. Uważajmy zatem, bo granicę przekroczyć jest bardzo łatwo ...
M
Moim zdaniem kluczowy jest charakter zdjęcia i kontekst wysłania. Warto też pamiętać, że czasem motywem wysłania zdjęcia w konwersacji prywatnej jest brak zaufania do portali i ogólnodostępnych galerii. Znam sporo osób "ze środowiska" które nie publikują swoich zdjęć (albo publikują minimalnie, by nie być "pustym profilem") bo nie chcą by te zdjęcia potem "latały" po sieci. Sam do nich należę: staram się nie pokazywać nago w sieci, żeby moje zdjęcia nie były wykorzystywane bez mojej wiedzy i zgody. Ale jak komuś zaufam to nie widzę problemu w tym żeby wymienić zdjęcia a skoro to rozmowa naturystyczna to mogą być to zdjęcia nagie. Podobnie z rozmową wideo. To "urealnia" kontakt online z jednej strony, a z drugiej nie ma różnicy czy ta osoba zobaczyłaby mnie na plaży, saunie czy widzi mnie przez Internet.