WolnośćWyboru

Czy w naturyzmie można być… „zbyt naturalną”? 🤔 Jedna z Was napisała na stronie ciekawe pytanie, dotyczące: kolczyków w sutkach, braku stanika, naturalnego ciała bez „poprawek”… i spojrzenia innych ludzi na plaży. I nagle pojawia się pytanie: gdzie właściwie kończy się naturalność, a zaczyna „za dużo”? Bo z jednej strony mówimy: bądź sobą. A z drugiej… czasem czujemy na sobie czyjś wzrok i już nie jesteśmy takie pewne. Czy biżuteria na nagim ciele coś zmienia? Czy owłosienie to dziś odwaga czy wciąż „obciach”? I najważniejsze — czy w naturyzmie naprawdę jesteśmy wolne od ocen? To będzie bardzo kobiecy, szczery tekst. I mam wrażenie, że wiele z nas odnajdzie się w nim bardziej, niż się spodziewa… Gdzie dla Was jest ta granica… o ile w ogóle istnieje?