Latest Posts 1 RSSSun, 20 Sep 2026 23:59:18 GMTI chyba najwyższy czas przyznać to głośno:Lato powoli pakuje walizki.I jak znam życie, na samym dnie zostawi nam parę mokrych ręczników, piasek w samochodzie i rachunek za lody. 😂Za dwa dni, 23 września, zacznie się kalendarzowa jesień.Trudno uwierzyć, prawda?Bo przecież jeszcze niedawno słońce zaglądało do nas od samego rana, wieczory ciągnęły się niemal bez końca, a człowiek wychodził z domu z myślą:„Dzisiaj wrócę wcześniej.”Po czym wracał… kiedy już było ciemno. 😉To było kolejne lato pełne małych i dużych historii.Były wyjazdy i urlopy.Były plaże, jeziora, lasy i działki.Były kąpiele, opalanie, spacery i wieczorne rozmowy.Były nowe miejsca, nowe znajomości i spotkania z ludźmi, których znamy od lat.Były też zdjęcia.Oj… zdjęć to chyba mamy tyle, że spokojnie moglibyśmy nimi obłożyć pół internetu. 😂Jedni fotografowali zachody słońca, inni jeziora, jeszcze inni swoje wakacyjne chwile.A niektórzy najwyraźniej uznali, że skoro mamy lato, to trzeba koniecznie udokumentować każdy centymetr tego lata. 😜I dobrze.Bo przecież właśnie z takich drobiazgów później powstają wspomnienia.Za kilka miesięcy nie będziemy już pamiętać dokładnie, jaki był dzień tygodnia.Nie będziemy pamiętać, o której godzinie wyszliśmy na plażę.Ale będziemy pamiętać ciepło słońca na skórze, zapach lasu, wodę w jeziorze, śmiech znajomych i ten szczególny spokój, który przychodzi wtedy, kiedy człowiek nie musi się nigdzie spieszyć.I chyba właśnie za to najbardziej lubimy lato.Za poczucie wolności.Za możliwość bycia sobą.Za te chwile, kiedy możemy odłożyć na bok codzienne problemy i po prostu powiedzieć:„Dzisiaj niczego nie muszę.”A naturyzm chyba szczególnie dobrze przypomina nam, że czasami naprawdę niewiele potrzeba, żeby poczuć się dobrze.Trochę słońca.Trochę zieleni.Woda.Dobry człowiek obok.I święty spokój. ❤️A ponieważ nie bardzo potrafię przejść obojętnie obok takich momentów…napisałam na pożegnanie lata piosenkę. 🎶Powstała właśnie z tych wszystkich letnich obrazów — słońca na skórze, zieleni drz... Read more

]]>Sun, 20 Sep 2026 23:59:18 GMTMuszę Wam opowiedzieć o Wiktorii. 😊Bo właściwie nic nie zapowiadało tego, że właśnie z tego turnusu wrócę z kimś, z kim będę chciała utrzymywać kontakt. Przyjechałam tam pracować, zajmować się dzieciakami, pilnować, żeby nikt nie zgubił się podczas wycieczki i żeby wieczorem wszyscy wrócili do swoich namiotów w jednym kawałku. Ot, zwykły wakacyjny turnus.A potem pojawiła się Wika.Na początku była po prostu kolejną opiekunką. Kilka wspólnych dyżurów, trochę rozmów, trochę śmiechu. Tyle.Tylko że z każdym kolejnym dniem coraz bardziej odkrywałyśmy, że chyba nadajemy na tych samych falach. Miałyśmy podobne poczucie humoru, podobne podejście do życia i tę samą niechęć do przesadnego przejmowania się tym, co wypada, a czego nie wypada.Dość szybko zauważyłam też, że Wika jest bardzo swobodna wobec własnego ciała. Nie nosiła stanika i zupełnie nie robiła z tego żadnej deklaracji. Po prostu tak jej było wygodnie.I pamiętam, że wtedy pomyślałam:Oho... chyba trafiłam na swoją. 😄Nie wiedziałam jeszcze, że kilka dni później będziemy uciekać po pracy nad jezioro, opalać się na łące, gadać godzinami o wszystkim i o niczym, a nawet odkryjemy, że nasze spokojne miejsce ma całkiem nieoficjalną publiczność.A już zupełnie nie spodziewałam się tego, że zanim turnus się skończy, Wiktoria zacznie poważnie rozważać swoją pierwszą wizytę w saunie.Ale może zacznę od początku...Bo żeby zrozumieć, dlaczego tak szybko się do siebie zbliżyłyśmy, trzeba najpierw wiedzieć, jak właściwie się poznałyśmy.Tak właśnie poznałam WikęJeśli mam być szczera, to pierwszego dnia w ogóle nie pomyślałam, że Wiktoria będzie dla mnie kimś ważnym.Przyjechałam do ośrodka kilka godzin przed rozpoczęciem turnusu i już na samym wejściu wiedziałam, że przez najbliższe tygodnie nie będę miała czasu się nudzić. Wszędzie ktoś biegał, ktoś czegoś szukał, ktoś pytał o listy uczestników, a dzieciaki oczywiście zdążyły pojawić się wszędzie tam, gdzie akurat nie powinno ich być.Czyli wszystko było dokładnie tak, jak się spodzi... Read more

]]>Sun, 06 Sep 2026 17:28:27 GMTZanim zaczniesz – kilka słów na początekJeżeli jesteś doświadczonym naturystą albo od lat korzystasz z plaż nudystów, prawdopodobnie niewiele nowego znajdziesz w tym poradniku.Wiesz już, jak wygląda plaża naturystyczna. Wiesz, co ze sobą zabrać, jak zachować się wobec innych i że nagość na plaży nie musi mieć absolutnie nic wspólnego z erotyką.Ten poradnik powstał przede wszystkim dla tych, którzy dopiero zaczynają.Dla osoby, która nigdy wcześniej nie była na plaży nudystów.Dla kogoś, kto słyszał o naturyzmie, ale nie do końca wie, czym właściwie jest.Dla osoby, która być może właśnie wpisała w wyszukiwarkę:„plaża nudystów co to jest?”I teraz próbuje znaleźć normalną, spokojną odpowiedź.Bez sensacji.Bez stereotypów.Bez opowieści rodem z internetowych komentarzy.Po prostu chce wiedzieć, czego może się spodziewać.Być może właśnie zastanawiasz się nad pierwszą wizytąMoże ktoś ze znajomych opowiadał Ci o naturyzmie.Może podczas wakacji zobaczyłeś lub zobaczyłaś oznaczenie „plaża nudystów”.Może partner albo partnerka zaproponowali wspólny wyjazd.A może temat pojawił się zupełnie przypadkiem.Niezależnie od powodu, bardzo szybko mogą pojawić się pytania:Jak to właściwie wygląda?Czy wszyscy są tam nadzy?Czy ja też muszę się rozebrać?Czy ktoś będzie na mnie patrzył?Czy moje ciało będzie się wyróżniało?Czy można przyjść samemu?Czy kobieta może przyjść sama?Co trzeba ze sobą zabrać?Jak należy się zachować?A co, jeśli ktoś zachowa się niewłaściwie?I być może najważniejsze:„Czy ja w ogóle pasuję do takiego miejsca?”Jeżeli masz w głowie którekolwiek z tych pytań — spokojnie.Właśnie po to powstał ten poradnik.Nie chcemy Cię do niczego przekonywaćTo ważne.Nie będziemy Ci mówić, że każdy człowiek powinien choć raz rozebrać się na plaży.Nie będziemy przekonywać, że naturyzm jest „lepszy” od tradycyjnego plażowania.Nie będziemy też udawać, że każdemu musi się spodobać.Jedni ludzie uwielbiają wypoczynek bez ubrań.Inni wolą kąpielówki, kostium czy bikini.Jeszcze inni są zwyczajnie cieka... Read more

]]>Tue, 01 Sep 2026 15:45:17 GMTTen felieton zaczęła pisać pewna para…Czasami temat na felieton trzeba długo wymyślać. Przegląda się pomysły, zastanawia, o czym by tu napisać, szuka czegoś, co zainteresuje naszych czytelników. A czasami wystarczy… przeczytać jeden z wpisów na naszej stronie. 😉Tak właśnie było tym razem.Para naszych użytkowników, „para_para”, opisała ostatnio sytuację, która przydarzyła im się podczas tegorocznych wakacji na jednej z nadmorskich plaż naturystycznych. Nie będę przytaczać całego wpisu, bo zainteresowanych odsyłam po prostu do dyskusji pod nim, ale najważniejszy fragment brzmiał mniej więcej tak:„Wchodzimy na plażę, idąc wzdłuż szukamy dobrego miejsca (...) i widzimy parę, leżą obok siebie i tu sytuacja, której się nie spodziewaliśmy. Delikatnie mówiąc zabawiają się jak w sypialni (...) Co sądzicie? Gdzie jest granica? Czy granica powinna być taka jak na tekstylnej plaży? Czy może ze względu na fakt, że jesteśmy nadzy, to jednak powinna być inna?”No i przyznam szczerze — przeczytałam ten wpis i pomyślałam: właściwie to jest świetny temat na felieton.Bo pytanie wcale nie jest tak banalne, jak mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać.Gdzie tak naprawdę kończy się naturystyczna swoboda, a zaczyna zachowanie, którego nie powinniśmy fundować przypadkowym ludziom? Czy nagość sprawia, że pewne granice przesuwają się choćby o milimetr? Czy na plaży naturystycznej powinniśmy być bardziej tolerancyjni wobec intymnych zachowań? A może wręcz przeciwnie — właśnie dlatego, że chcemy, aby naturyzm był traktowany jako coś normalnego, powinniśmy szczególnie pilnować granicy między nagością a seksualnością?I jest jeszcze jedno pytanie, chyba najciekawsze ze wszystkich:Czy można czuć się całkowicie swobodnie w naturystycznym miejscu, jednocześnie nie odbierając tej swobody innym?To właśnie nad tym chciałabym się dzisiaj trochę zastanowić.I od razu uprzedzam — nie będzie to felieton napisany z pozycji moralizatorki, która zaraz wyciągnie regulamin i zacznie odmierzać linijką, ile sekund ... Read more

]]>Mon, 31 Aug 2026 09:41:56 GMTZaczynamy od prostego pytania: czym właściwie jest zgoda?Zanim zaczniemy zastanawiać się, czy inteligentne okulary powinny być wpuszczane na plażę naturystyczną, warto cofnąć się o jeden krok i zadać pozornie banalne pytanie: czym właściwie jest zgoda?Bo w kontekście fotografowania często traktujemy ją bardzo umownie. Ktoś wyciąga telefon, kieruje go w naszą stronę i robi zdjęcie. Jeżeli zauważymy, że aparat jest skierowany na nas, możemy zaprotestować. Możemy powiedzieć „nie”. Możemy zapytać, po co zdjęcie jest robione. Możemy poprosić o jego usunięcie.Mamy przynajmniej możliwość zareagowania na sytuację, o której wiemy, że ma miejsce.W świecie naturystycznym ta zasada jest szczególnie ważna. Przychodząc na plażę, kemping czy inne miejsce przeznaczone dla naturystów, nie zakładamy przecież, że ktoś będzie nas fotografował tylko dlatego, że znaleźliśmy się w zasięgu jego aparatu. Wręcz przeciwnie — oczekujemy od innych poszanowania określonych zasad i naszej prywatności.Dlatego zgoda nie powinna oznaczać jedynie:„Nie powiedziałem, że nie.”Prawdziwa zgoda wymaga czegoś więcej — przede wszystkim świadomości tego, na co właściwie się zgadzamy.Wyobraźmy sobie klasyczną sytuację.Telefon:„Chcę zrobić zdjęcie. Mogę?”Wiemy, czego dotyczy pytanie. Wiemy, że aparat jest skierowany w naszą stronę. Możemy odpowiedzieć „tak” albo „nie”.A teraz zmieńmy tylko jeden element.Okulary z kamerą:„…?”Osoba stojąca obok może nie mieć pojęcia, że w okularach znajduje się kamera. Nie widzi telefonu. Nie widzi aparatu. Nie musi nawet podejrzewać, że właśnie stała się częścią nagrania.I tutaj pojawia się zasadnicza różnica.Jak mamy wyrazić zgodę albo jej odmówić, jeżeli nie wiemy, że w ogóle jesteśmy o nią „pytani”?To nie jest już tylko kwestia tego, czy ktoś przestrzega regulaminu. To problem znacznie bardziej podstawowy — czy osoba nagrywana ma realną możliwość podjęcia świadomej decyzji?Można oczywiście powiedzieć: „Przecież nikt nie wyraził sprzeciwu”.Tylko że brak sprzeciwu nie zawsze oz... Read more

]]>Sun, 30 Aug 2026 22:33:04 GMTZacznijmy od obserwacji z życia stronyTen temat nie wziął się u mnie z książek, artykułów czy internetowych dyskusji. Wziął się z czegoś znacznie prostszego — z codziennego prowadzenia naszej strony.Od czasu do czasu rejestruje się nowa osoba. Nic niezwykłego. Nowy profil, kilka podstawowych informacji, czasami zdjęcie profilowe. I właśnie to zdjęcie potrafi powiedzieć nam całkiem sporo o tym, z czym dana osoba właściwie do nas przyszła.Zdarza się, że pierwszym działaniem nowego użytkownika jest dodanie bardzo odważnego, nagiego zdjęcia. I nie mam tutaj na myśli zwyczajnego zdjęcia z plaży, ogrodu czy wakacji, na którym ktoś po prostu jest nagi. Mam na myśli fotografie, w których cała uwaga została skupiona na ciele. Odpowiednia poza, odpowiedni kadr, odpowiednie ujęcie — wszystko wyraźnie podporządkowane temu, żeby pokazać swoje ciało odbiorcy.Czasami jest to wręcz demonstracyjne.I wtedy jako administracja musimy zrobić coś, co może wydawać się trochę paradoksalne: tłumaczymy nowej osobie, że owszem, jesteśmy stroną dla naturystów i nagość jest u nas czymś zupełnie normalnym, ale nie każda forma pokazywania nagości jest tym samym, co naturyzm.Nie robimy tego po to, żeby komuś powiedzieć: „Twoje ciało jest niewłaściwe” albo „nie wolno Ci być nago”. Wręcz przeciwnie. Chodzi o coś zupełnie innego — o przypomnienie, że tworzymy określoną społeczność, która ma swoją kulturę, zasady i sposób patrzenia na nagość.I wtedy zaczyna się robić naprawdę ciekawie.Bo reakcje są różne.Jedna osoba odpowiada mniej więcej: „Rozumiem, nie wiedziałam/em, że tutaj o to chodzi”. Przyjmuje wyjaśnienie, zmienia sposób korzystania ze strony i zostaje. Być może po prostu wcześniej nie wiedziała, gdzie właściwie trafiła.Ale czasami reakcja jest zupełnie inna.Ktoś po takim wyjaśnieniu dochodzi do wniosku, że skoro nie może prezentować się dokładnie tak, jak chce, to ta społeczność nie jest dla niego. I konto znika.I właśnie w takich sytuacjach zaczynam się zastanawiać: co właściwie przyciągnęło... Read more

]]>Tue, 25 Aug 2026 07:27:27 GMTSą takie momenty, kiedy nawet w miejscu, które kojarzy nam się z wolnością, pojawia się mała iskierka niepewności. Jesteśmy na plaży. Słońce, wiatr, szum morza. Wreszcie można odetchnąć. Nie trzeba niczego udowadniać, niczego ukrywać, można po prostu być sobą. A jednak czasem wystarczy jedno dłuższe spojrzenie, jeden gest, jedna chwila zawahania… i w głowie pojawia się pytanie:„Czy ja na pewno pasuję?”Czy moje ciało jest takie, jakie powinno być?Czy coś, co dla mnie jest wyrazem swobody, dla kogoś innego nie będzie już „za dużo”?Właśnie z takimi pytaniami zmierzyła się jedna z nowych osób w naszej społeczności - Natalia. Dziewczyna, która odkrywa świat naturyzmu i jednocześnie zastanawia się, jak inni odbierają jej wybory — kolczyki w sutkach, brak stanika, naturalne owłosienie.Jej oryginalne pytanie możecie przeczytać tutajNie pytała jednak tylko o sam wygląd. Tak naprawdę zadała znacznie głębsze pytanie:gdzie kończy się bycie sobą, a zaczyna obawa przed oceną innych?I może właśnie dlatego ten temat jest wart rozmowy.Czym właściwie jest „naturalność”?”I chyba właśnie tutaj dochodzimy do najważniejszego pytania: czym właściwie jest ta naturalność?Bo słowo to pojawia się w rozmowach o naturyzmie bardzo często. Mówimy o naturalnym ciele, naturalnym wyglądzie, naturalnym podejściu… ale czy wszyscy rozumiemy przez to samo?Czy naturalność oznacza brak jakiejkolwiek ingerencji?Brak kolczyków, brak depilacji, brak zmian?Czy „naturalne ciało” to takie, którego nikt i nic nigdy nie zmieniło?Tylko… czy taki ideał w ogóle istnieje?Przecież każda z nas dokonuje jakichś wyborów. Jedna nie goli nóg, inna robi to regularnie. Jedna lubi biżuterię na swoim ciele, inna czuje się najlepiej bez niej. Jedna podkreśla swoją kobiecość w określony sposób, inna wybiera zupełną prostotę.I żadna z tych decyzji nie sprawia, że stajemy się mniej lub bardziej naturalne.Może więc naturalność nie polega na tym, żeby niczego w sobie nie zmieniać.Może chodzi o coś znacznie głębszego — o poczucie, że... Read more

]]>Tue, 04 Aug 2026 19:58:06 GMTSą takie momenty, które na pierwszy rzut oka wydają się zupełnie zwyczajne. Wyjście na plażę. Rozłożenie ręcznika. Pierwsza kąpiel. Chwila odpoczynku w słońcu. A jednak dla wielu osób właśnie ten moment potrafi wywołać więcej emocji niż sama plaża. Nie chodzi nawet o samo zdjęcie ubrania. Chodzi o to, co dzieje się chwilę wcześniej – w naszej głowie.Chwila, w której wszyscy stajemy się trochę niepewniBo zanim jeszcze poczujemy ciepło słońca na skórze, często pojawia się wewnętrzny dialog:„Czy wyglądam dobrze?”„Czy inni zauważą moje niedoskonałości?”„Czy będę się tutaj czuć swobodnie?”To ciekawe, że potrafimy marzyć o odpoczynku, wolności i bliskości z naturą, a jednocześnie sami nakładamy na siebie największą przeszkodę – lęk przed oceną.Plaża, która powinna kojarzyć się ze spokojem, nagle staje się miejscem, gdzie mierzymy się nie z innymi ludźmi, ale z własnymi wyobrażeniami.I chyba właśnie dlatego ten temat jest tak uniwersalny.Bo nie jest to wyłącznie kobiecy problem.Kobiety często doświadczają większej presji związanej z wyglądem. Przez lata słyszały, jakie powinny być: szczupłe, młode, zadbane, zawsze atrakcyjne. Ich ciała były i nadal bywają oceniane znacznie częściej.Ale mężczyźni również mają swoje obawy. Oni także zastanawiają się, czy ich sylwetka jest odpowiednia, czy nie wyglądają zbyt słabo, zbyt przeciętnie, czy po prostu „pasują”.Różne są oczekiwania społeczne, ale uczucie jest bardzo podobne.To ten moment, kiedy człowiek przestaje widzieć siebie takim, jaki jest, a zaczyna patrzeć na siebie oczami wyobrażonych obserwatorów.A przecież większość osób na plaży przyszła tam z dokładnie tego samego powodu.Nie po to, aby oceniać.Tylko po to, aby odpocząć.Strach przed spojrzeniem – skąd się bierze?Skoro tak wiele osób doświadcza podobnych obaw, warto zadać sobie pytanie: dlaczego właściwie tak trudno jest nam zaakceptować własne ciało?Przecież rodzimy się bez wstydu.Małe dziecko nie zastanawia się, czy jego brzuch jest wystarczająco płaski, czy nogi mają o... Read more

]]>Sun, 02 Aug 2026 17:51:57 GMTDziś mam dla Was rozmowę z Michałem — jednym z użytkowników, który zgodził się podzielić swoją historią.To jedna z tych opowieści, które pokazują, że u każdego ta droga wygląda trochę inaczej.Na początek – kilka słów o sobieJak mamy się do Ciebie zwracać i czym zajmujesz się na co dzień?Na imię mam Michał, jak w nicku. Nazwiska na razie nie zdradzam. Mam 38 lat, doktorat i pracuję na publicznej uczelni, jako pracownik naukowo-dydaktyczny.Od ilu lat jesteś związany z naturyzmem?Z naturyzmem jestem związany od 15 roku życia, więc to już 23 lata.Jak to się zaczęło? Najpierw teoria czy praktyka?Zawsze byłem dobrze zorientowanym dzieckiem, więc sama idea naturyzmu była mi znana dość wcześnie, choć nikt z rodziny, o kim bym wiedział, nie praktykował. Wiedziałem też o plaży naturystycznej w Międzyzdrojach, gdzie często spędzałem wakacje.Ale myślę, że jestem typem osoby, która najpierw została naturystą w głowie, a potem zetknęła się z nudyzmem i naturyzmem w praktyce.Pamiętasz swoje pierwsze przemyślenia związane z nagością?Pamiętam z dzieciństwa, że jako dziecko nauczone kindersztuby wiedziałem (prawie) zawsze co trzeba, co wolno, co wypada a co nie, więc wiedziałem, że nie powinienem np. przebierać się na widoku, szczególnie przy płci przeciwnej.Ale też nie czułem tego wstydu, który pamiętam, że był wymagany. Zresztą jest od ludzi w Polsce wymagany do dziś.Pierwszy raz na plaży naturystycznejJak wyglądał Twój pierwszy raz?Więc jest lato, sierpień, z całą rodziną jestem na wczasach w Międzyzdrojach. Mimo pewnej nadopiekuńczości ze strony mamy i babci jako 15 latek mogę sobie pozwolić na samotne spacery po plaży.Więc biorę plecak, w którym mam wodę i ręcznik i ruszam. Teoretycznie - na spacer, w praktyce by przeżyć naturystyczną inicjację.Na szczęście nie miałem daleko, a z drugiej strony na tyle nie blisko, że wiedziałem, iż nie spotkam tam kogoś z rodziny przypadkowo przechodzącego.Minąłem znak, zobaczyłem nagich ludzi i stwierdziłem, że czas pozbyć się spodenek kąpielow... Read more

]]>Sun, 26 Jul 2026 16:56:36 GMTKilka zdań od AdminkiNa naszej stronie bardzo często pojawiają się pytania o początki naturyzmu. Jak wygląda pierwszy krok? Czy trudniej jest przełamać własny wstyd, czy raczej obawy przed reakcją innych? Czy naturyzm zmienia coś w naszym spojrzeniu na siebie?Dlatego tym bardziej cieszymy się, kiedy ktoś z naszej społeczności chce podzielić się własnym doświadczeniem.Dziś zapraszamy Was do przeczytania historii Marcina i jego żony. To opowieść o tym, jak pozornie mała decyzja może stać się początkiem czegoś większego – większej swobody, spokoju i akceptacji własnego ciała.Oddajemy głos Marcinowi.Kilka słów na początekJako że jestem tu z Wami, chcę podzielić się swoimi – a właściwie naszymi, moimi i mojej żony – doświadczeniami z początków przygody z naturyzmem. Nie znaczy to oczywiście, że opanowaliśmy go do perfekcji – co to, to nie :) Ale na pewno jesteśmy już w miejscu, w którym możemy powiedzieć, że wiemy, „z czym się to je” :)Zapraszam do lektury, a także do aktywnego udziału w rozmowie i dzielenia się własnymi doświadczeniami. Zdjęć na razie jeszcze nie mamy, więc nie ma się czym z Wami podzielić – ale może wszystko w swoim czasie.Chorwacja 2022 – pierwszy krokRok 2022. Wakacje w Chorwacji.Uwielbiam pływać na desce SUP i odkrywać miejsca, do których nie da się dotrzeć pieszo. Pewnego dnia wpłynąłem do niewielkiej, skalistej zatoczki. Cisza, krystalicznie czysta woda, rozgrzane słońcem kamienie i ani jednej osoby w zasięgu wzroku.Pomyślałem wtedy: „To idealne miejsce, żeby spróbować.”Przywiązałem deskę do skał, zdjąłem kąpielówki i położyłem się na nagrzanych kamieniach. Po kilku minutach zszedłem do wody. Trudno opisać uczucie, które wtedy mi towarzyszyło. Przecież codziennie człowiek bierze prysznic czy kąpiel, ale kontakt całego ciała z ciepłą wodą Adriatyku był czymś zupełnie innym.Poczułem niesamowitą swobodę i bliskość natury.Niespodziewane spotkanie w zatoczcePo chwili usłyszałem plusk wody. Zza skał wypłynęła kobieta na desce SUP. Była ode mnie starsza ... Read more

]]>Tue, 21 Jul 2026 09:30:15 GMT