• Więcej

Bakłażanki na Sauna Herbal Cup 24-25.10.2026 WANGA SAUNA & SPA

4uxbjkbxglwq8dlyde3gdqxqj2mrec6y.jpg

Nigdy nie byliśmy jakimiś szczególnymi kibicami, nie interesowaliśmy się też zawodami. Nic zatem dziwnego w tym, że choć coś nam się o uszy obijało o Herbal Cup, to raczej na zasadzie gdzie to będzie niż cóż to będzie. Jako, że turniej miał się odbywać w Wandze, która akurat na nas jakiegoś specjalnego wrażenia nie wywarła, a do tego mieliśmy przekonanie, że będą to dwie nocki w tym jedna z niedzieli na poniedziałek, to raczej nie braliśmy pod uwagę udziału w tej imprezie. Będąc w Świątyni na nocy saunowej z Ramezem, okazało się, że część znajomych się tam wybiera. Sprawdziliśmy więc o co w tym się rozchodzi. Po krótkim reaserchu na dobry początek okazało się, że turniej odbywa się w sobotę i niedzielę lecz nie jak sądziliśmy nocami a w dzień i ostatni seans konkursowy jest o osiemnastej. Zapowiadało się zatem na tyle ciekawie, że postanowiliśmy uczestniczyć jako widzowie w tym turnieju. Udało nam się kupić bilety dwudniowe, nawet zafundowaliśmy sobie z obiadami na miejscu. Cóż czy to gapowe, czy zwyczajny brak doświadczenia w tego typu imprezach, ale jako, że na seanse peelingowe zostały już tylko bilety na sobotni poranek do osób których nie znamy postanowiliśmy je sobie odpuścić. Oczywiście o noclegu w miejscowym hotelu nawet nie było mowy, więc zorganizowaliśmy sobie w pobliżu.

rrpuh5muugwa8w4apsdsjpjufhgad3s3.jpg

Sobota 24

W sobotę dotarliśmy do Wangi na chwilę przed rozpoczęciem imprezy. Już na parkingu spotkaliśmy Julię i Szymona, czyli zmierzających do pracy lubianych przez nas rezydentów Wangi. Dalej nie było gorzej jeszcze przed wejściem na teren saunarium i odebraniem zegarków i opasek spotkaliśmy się ze zmierzającym na odprawę zawodników Ramezem.

Weszliśmy jako jedni z pierwszych na teren imprezy. Nie minęło wiele czasu jak z jednej z kopuł wypoczynkowych wyszli zawodnicy ustawić się do zdjęcia, oj ciężko było rozpoznać naszych bo wszyscy mieli wangowe czapeczki na głowach. Zaraz po zdjęciu udało nam się przywitać zarówno z naszymi faworytami jak i pozostałymi znanymi nam osobami. Jak się okazało spośród zawodników widzieliśmy już i znaliśmy osiem osób z czego trójka jest nam szczególnie bliska.

ghxtwb2nhbf5rt6anratu9wyce48xnca.jpg

Harmonogram Sauna Herbal Cup był naprawdę napięty. Każdy z zawodników musi wykonać dwie ceremonie jedną w saunie suchej drugą, peelingową w łaźni parowej. Poza seansami konkursowymi podczas turnieju dla gości zaplanowano seanse dodatkowe odbywające się w saunie ewentowej, saunie zewnętrznej i baniowej, a prowadzone były przez gości, rezydentów Wangi, zawodników, a nawet sędziego. W sobotę w saunie eventowej zaplanowano trzynaście seansów z czego sześć konkursowych, w łaźni parowej siedem seansów konkursowych, w saunie zewnętrznej sześć seansów dodatkowych i w saunie baniowej pięć seansów dodatkowych. Jako, że na peelingi się nie załapaliśmy dla nas dostępnych było w sumie dwadzieścia cztery seanse z czego byliśmy na jedenastu odpuszczając całkowicie saunę zewnętrzną oraz baniową.

Pierwszy sobotni seans zaplanowany na dziesiątą, poprowadził belgijski saunamistrz Sammy Gallee. Seans o tytule Smoczy grom składał się z czterech rund. Pierwsza symbolizująca wizytę smoka była wykonana za pomocą dymu z szałwii białej i smoczej krwi, druga symbolizowała oczyszczenie po smoczej wizycie, na trzeciej rundzie była mieszanka między innymi ze styraksem i miłorzębem symbolizująca świeżość, a ostatnia runda z zapachem kwiatowym Liang Liang symbolizowała nowa nadzieję. Ciepło i zapachy na pierwszych trzech rundach rozprowadzane były za pomocą ręcznika natomiast czwarta runda rozprowadzona była za pomocą wachlarza. Był to bardzo przyjemny wstęp tego dnia.

Pierwszy konkursowy seans był o jedenastej i jak dla nas konkurs zaczął się z przytupem. Na dzień dobry występował lubiany przez nas Ramez Abdelfatach, czyli nasz toruński Egipcjanin. Jego zapowiedź też była niczego sobie gdyż został zapowiedziany jako Egipcjanin który porzucił słońce Egiptu dla polskiego. Podczas seansu Nil – oddech Egiptu, sauna przystrojona była egipskimi motywami, a sam Ramez wystąpił w stroju Faraona. Podczas seansu za sprawą Rameza doświadczyliśmy czterech żywiołów Egiptu. Gorącego oddechu pustyni oddanego w dymie oko diabła, oraz naparach z marmarii i rozmarynu. Dalej poczuliśmy chłodny dotyk życiodajnego Nilu za sprawą naparu z anyżu, gałązek świeżego geranium i naparu z żywicy sosnowej. Nil poprowadził nas do kwitnących ogrodów z wodą różaną, hydrolatem z lawendy i świeżymi skórkami pomarańczy. Seans zakończył się zachodem słońca z dymem z żywicy Boswellia, oraz naparem z daktyli i kardamonu. Podczas seansu Ramez zapachy rozprowadzał głównie wachlarzem a całości dopełniała muzyka w stylu egipskim.

Drugą konkursową odsłonę poprowadziła znana nam saunamistrzyni Julia Szadkowska, która wystąpiła z seansem zatytułowanym Witch, który wyjątkowo dobrze zgrywał się tego dnia z wizerunkiem tej filigranowej saunamistrzyni. Julia zaprezentowała kobiecość w lesie i na łące. Rozprowadzała wachlarzem zapachy wydobywające się z sitek stojących na piecu.

Ostatni konkursowy seans przed przerwą prowadził rezydent Wangi i herbalowy debiutant Dominik Deja. Seans Terra & Nebula, który miał być podróżą od ziemskich korzeni do kosmicznych mgławic, z pewnością ze względu na stres debiutanta, nieco przydusił gości.

Przerwa w konkursowych seansach herbalowych trwająca do szesnastej był jedynie pozorna, gdyż w tym czasie odbywały się seanse peelingowe. Mimo, że my w nich nie uczestniczyliśmy i tak zbyt wiele czasu nie mieliśmy. Czas był na wykupiony obiad, który trzeba było zjeść dość szybko by zdążyć na seans dodatkowy u Szymona.

Jako, że seanse herbalowe nie należą do tych bardzo gorących Szymon postanowił dogrzać zziębniętych. Mimo, że seans odbywał się w czasie przerwy obiadowej i pomiędzy seansami peelingowymi, to w saunie wcale wiele wolnego miejsca nie było, pomimo wcześniejszych śmiechów, że będzie prowadził seans w pustej saunie. By nie robić konkurencji zawodnikom Szymon zrobił jedynie cztery polania z prostymi zapachami, z których trzy rozprowadził za pomocą ręcznika, a czwarte wachlarzem. Wnioskując po odgłosach co poniektórych gości można było dojść do wniosku, że cel został osiągnięty i nikt nie wyszedł zziębnięty.

Kolejną atrakcją przerwy był seans prowadzony przez gościa z Węgier Atilla Samasi. Zaproponowało On fioletowy seans lawendowy o tytule lawendowe marzenie. Przy muzyce od pianina po rock symfoniczny poczuliśmy różne odsłony lawendy w postaci naparu, olejku, oraz gałązek.

Po przerwie, jako pierwsza w konkursowych zmaganiach wystąpiła Wiki Piątkowska z seansem o tytule: Tam, gdzie marzenia ożywają. Wiki zaproponowała podróż do dzieciństwa, marzeń i małych rzeczy, które dawały radość, by zaopiekować się swym wewnętrznym dzieckiem. Na wstępie mieliśmy wziąć głębokie oddechy i wyobrazić sobie łąkę, by w czasie pierwszej rundy poczuć zapachy pędów sosny, rumianku, nostrzyku i lipy, podczas drugiej rundy brzozy, dębu, mięty i melisy, oraz w czasie trzeciej rundy pieprzu, wanilii, wetiweru i bergamotki. Seans rozpoczęła dymem, na piecu stała konstrukcja z zawieszonymi wiankami ziół, a ciepło i zapachy rozprowadzane były wachlarzem z ziół i ręcznikiem. Na sam koniec gdy dogrzewała, niestety nieco przydusiła wszystkich, użyła do rozprowadzania witek dębowych. Na pamiątkę Jej seansu każdy otrzymał amulet zapachowy mający przypominać tą chwilę spokoju i lekkości.

Przedostatni sobotni konkursowy seans należał do Haliny Smutek zwanej Halsaną, która przyjechała na turniej spod samiutkich Tater, by zaprezentować seans zatytułowany Moja droga w góry. Na początek rozprowadziła kadzidło z kitu pszczelego gałązkami nawłoci. Podczas rozprowadzania ciepła i zapachu używała wachlarzy i różnego rodzaju witek przypominających miotły czy z gałęzi drzew iglastych, a wszystko to w rytm góralskiej muzyki.

Zmagania konkursowe w sobotę kończył Adrian Zagórski, którego seans przedpremierowo widzieliśmy tydzień wcześniej w Świątyni. Skoncentrowany Adrian spokojnie doglądał każdego detalu, potrzebnego mu podczas seansu „Droga do odrodzenia”. Powiódł nas przez emocje zapachem, muzyką i temperaturą do wyrażenia których potrzebował aż dziesięciu kul lodu. Seans rozpoczął upadek wyrażony suszona lawendą, który przeszedł w smutek zobrazowany kadzidłem z mieszanki styraksu, olibanum, mirry i miodu z czarnej porzeczki. Złość wyraził napar z ognistej daglezji i suszonego rozmarynu, nadzieję przywołała mieszanka olejków eterycznych różowego pieprzu, kurkumy, cedru himalajskiego, jodły syberyjskiej, oraz hydrolat z czeremchy. Radość przyniosły zapachy olejku i hydrolatu z lawendy, a odrodzenie nadeszło wraz z zapachami linaloe berry i chmielu, oraz esencji z pąków czarnej porzeczki. Ciepło wraz z zapachami Adrian rozprowadzał pojedynczym wachlarzem używanym klasycznie i pionowo, czy gałązkami, by w finale spektaklu użyć dwóch wachlarzy naraz, na wzór ptasich skrzydeł odradzającego się feniksa.

Nie był to jeszcze koniec soboty. Za zapowiedzi, komunikację między zawodnikami i jury, czas i jeszcze inne sprawy odpowiadała Dorota Doris Stefańska, która w swą rolę wplotła zagrzewanie gości do kibicowania zawodnikom. Podczas czekania na wejście do sauny Dorota tworzyła iście stadionową atmosferę. Po zmaganiach konkursowych były zaplanowane jeszcze cztery dodatkowe seanse. Pierwszy zatytułowany „Duchy Słowian” poprowadziła Doris. Przy słowiańskiej muzyce seans rozpoczęła dymem między innymi z białej szałwii, potem poszły napary, rozprowadzane za pomocą witek dębowych, okrągłych wachlarzy i ręcznika. Swój saunowy taniec Doris zakończyła również dymem rozprowadzonym za pomocą dwóch chust.

Kolejny seans miał wykonać rezydent wangi z gościem. W trakcie dnia okazało się, że będzie to seans prowadzony przez Doris i Yvana Fermyna przewodniczącego składu sędziowskiego części herbalowej. Jako, że przez cały dzień widać było, że doskonale się z Doris bawią zapowiadał się ciekawy seans, zwłaszcza, że seans w saunie suchej nazwali „Na bani u Yvana”. Podczas pierwszej rundy tego seansu Doris rozprowadziła dym ze smocza krwią po saunie. Podczas drugiej rundy Yvan rozprowadzał ciepło witkami różnego pochodzenia i rozkręcił niezłą zabawę z gośćmi, którzy razem z nim śpiewali do lecącej muzyki, a ponadto w trakcie tej rundy dodatkowo z witkami pojawił się Leśny saunamistrz i Wika. Trzecia runda podczas której roztaczał się zapach rozmarynu to spektakl Yvana, który prezentował i rozdrabnia nad piecem świecące się kule lodu. Podczas rundy czwartej roztaczał się zapach sosny rozprowadzany za pomocą witek przez wszystkich czterech saunamistrzów.

Ostatnie dwa sobotnie seanse odpuściliśmy ponieważ musieliśmy dotrzeć na nocleg.

Niedziela 25

a4gzamhwfcb3psvpvypk4z4ytemqeazn.jpg

Po sobotnich zmagania wiedząc już dokładnie, jaki tryb mają zawody, podobnie jak wczoraj na chwilę przed rozpoczęciem wpuszczania zjawiliśmy się w Wanga Sauna & Spa. Tym razem w drodze z parkingu było jeszcze więcej przywitań niż dnia poprzedniego, zarówno z zawodnikami jak i poznanymi dopiero co saunowiczami. Niecałą godzinkę do pierwszego seansu spędziliśmy na różnych pogaduchach.

Pierwszy seans o dziesiątej podobnie jak w sobotę wykonywał Sammy Gallee i był to dokładnie ten sam seans. Kolejność zawodników w niedzielę uległa z jakiś powodów niewielkim zmianą.

Niedzielne zmagania o jedenastej otworzyła Marta Stawska seansem o tytule Strażniczka lasu. Ten utrzymany w bajkowym klimacie, z muzyką przywodzącą na myśl las, rozpoczęła kadzidłem z szałwii białej osadzonym na długim kiju w formie łuczywa. Druga runda to postawione na piecu sitko ze świeżą miętą, której zapach rozprowadziła wachlarzem. Na trzeciej rundzie użyła witek brzozowych których zapach niestety nie dotarł na samą górę gdzie siedzieliśmy, co pewnie było spowodowane jej wzrostem. Ostatnia runda to lodowa kula z zapachem sosny rozprowadzonym za pomocą ręcznika. Po każdej rundzie teatralnie myła ręce i twarz.

Kolejny konkursowy seans w samo południe był przez nas szczególnie wyczekiwany jako, że przypadł naszej potwornie się stresującej swym herbalowym debiutem Olci Grotkowskiej. Jej seans to historia o pamięci czasu zaszytej w zapachu, a opowiedzianej z perspektywy drzewa. Co pamięta drzewo? Czym odmierza czas? Jakie ma najpiękniejsze wspomnienia z tych setek lat wyrastania z ziemi. Oleńka seans rozpoczęła poranną mgłą której efekt uzyskała za pomocą dymku z żywic sosny i świerku, mielonych igieł jodły syberyjskiej, sosny zwyczajnej i świerku, mentolu i mokki. Rundą drugą przywołała wiosnę racząc piec hydrolatem z czeremchy i absolutem z pąków czarnej porzeczki. Runda trzecia to wiatr i burza przywołane za sprawą hydrolatu z jodły syberyjskiej, hydrolatu z mchu, oraz odrobiny mentolu. Czwarta runda to cisza po burzy, uzyskana za pomocą hudrolatu z żywicy sosny i hydrolatu z lasu w którym znalazł się mech, żywica sosny, igły sosny, kora brzozowa i jałowiec. Do rozprowadzania zapachów po saunie Ola podczas swego pięknego saunowego tańca używała flagi do dymu, wachlarza, ręcznika, gałęzi i dwóch wachlarzy jednocześnie. Mimo, że wiedzieliśmy czego możemy się spodziewać to podobnie jak w przypadku Adriana, seans Oli został dopracowany i rozszerzony. Każdy zapach wszedł idealnie, co polanie na piec czuć było od razu zapach u nas na samej górze. Zresztą nie jest to jedynie nasza opinia bo seans czy dwa później będąc w męskiej szatni usłyszałem wypowiedź jednego z gości, która brzmiała mniej więcej tak: Bohemian Aroma Rhapsody dało radę, Adrian wczoraj pozamiatał, a dziś mała Grotkowska prz…..ła. I to tyle w tym temacie.

Przedobiadową sesje kończyła Sylwka Szota, którą poznaliśmy w Świątyni obserwując jej przygotowania do występów na Natura Champions. Sylwka seans „Prawdziwie widzi się tylko sercem” oparła na motywach powieści Mały Książę, jako podróż przez jej najpiękniejsze przesłania jakimi są miłość, przyjaźń, oraz więzi i co ważne a często pozostające niewidoczne dla oczu. Były to trzy rundy, trzy historie zaklęte zapachem, muzyką i emocjami. Runda pierwsza róża – miłość i troska, to dym wydobywający się z z drewnianej puszki z różą, rozprowadzany za pomocą zdejmowanego z niej przezroczystego klosza, oraz kwiatowe aromaty. Runda druga lis – oswajanie i więzi, to zapachy paczuli, żywicy i piołunu. Runda trzecia – wspomnienie i dziecięca radość, to zapach wanilii i mięty. Zapachy były rozprowadzane za pomocą ręcznika, wachlarzy tiulowego oraz zrobionego z liści. Na piecu znajdowała się metalowa konstrukcja w kształcie samolotu która była wykorzystywana do umieszczania naparów i witek.

Po seansie Sylwki była przerwa w konkursowych seansach do piętnastej. Poczuliśmy się więc nieco jak za młodych lat kiedy to od trzynastej można było kupić alkohol, nam tym razem z uwagi na pesel wolno było iść na obiad. Tym razem w przerwie w dużej saunie odbywał się jeden dodatkowy seans podobnie jak w sobotę prowadzony przez Atillę Samasi. My jednak tym razem postanowiliśmy poznać jeszcze inną saunę Wangi, bo jak do tej pory byliśmy jedynie w saunie eventowej. Trafiliśmy więc do sauny zewnętrznej jedynej opalanej drewnem, gdzie o czternastej trzydzieści seans prowadził Szymon Sztremer. Pogoda w niedzielę była taka sobie z mżawka,my czekaliśmy przed sauną na godzinę wejścia, więc seans można powiedzieć zaczął się kilka minut wcześniej przed jej drzwiami gdzie grono saunowiczów udzielało „pomocy” saunamistrzowi co by wcześniej dostać się do środka i się ogrzać, ale przede wszystkim by się załapać na seans jako, że miejsc tam jest jedynie 20. Były trzy szybkie rundy trawa cytrynowa, geranium i lawenda, po których, szybciutko na golasa chcieliśmy przeskoczyć pod prysznic i do kolejki na seans konkursowy, lecz niestety wejście już było zamknięte i pod czujnym okiem Mariusza, który nie wpuszczał od tej strony kibiców. Tu przyznam się, że troszkę nagięliśmy zasady i szybciutko zaatakowaliśmy prysznice z drugiej strony by po szybkim skorzystaniu zająć pierwsze miejsce przy taśmie na seans konkursowy.

W sesji poobiedniej konkursu były przewidziane cztery seanse, z których pierwszy prowadziła kolejna herbalowa debiutantka Julia Lange. Ta filigranowa osóbka przeprowadziła seans inspirowany filmem Sugar Man. Na początku użyła dwóch dymów pierwszy to palosanto z cynamonem, a przy drugim chyba trema dała znać o sobie bo kompletnie nie wyszedł, u nas nie było go najpierw czuć, a potem nie zgasł i przydusił saunę. Użyła podświetlanej tacki na kule, a zapachy rozprowadzała za pomocą wachlarza i witek.

Kolejnym zawodnik był Mistrz Polski Sauna Herbal Cup 2025 i Mistrz Świata 2026, czyli Piotr Sobik. Zaprezentował seans pod tytułem Stardust – podróż do serca układu słonecznego. Przed seansem każdy otrzyma drewniany wisiorek z lampeczką która była owinięta czarnym papierem. Po wejściu do sauny pocztą pantoflową rozeszło się, że w czasie seansu Piotr da znak by odsłonić lampki. Zaczął dymem na długim kiju zakończonym instalacja przypominającą mgławicę. Na piecu stała podstawka na której zostały umieszczone metalowe sfery z całymi jabłkami. Zapachy to hydrolat z jabłek , czarna porzeczka, absolut z czarnej porzeczki i neroli. Na dany sygnał wszyscy odsłonili lampeczki na piersiach, co w ciemnej saunie dało efekt gwieździstego nieba. Temperatura w czasie seansu cały czas rosła co dawało efekt zbliżania się do słońca, a rozprowadzana była między innymi wachlarzem w kształcie koła z membranami o różnej przepuszczalności. Po seansie każdy kto chciał, otrzymany wcześniej wisiorek z lampeczka miał zakrapiany na pamiątkę przepięknym zapachem.

Przedostatni seans wykonywał Piotr Szafrański, a jako, że posiada pasiekę, to przygotował seans pod tytułem „Pszczoły łączące światy”. Seans inspirowany ulem i rojem, wykorzystujący produkty i zioła związane z pasieką. Na pierwszej rundzie poczuliśmy zapach dymu z próchna wierzbowego wydobywający się z podświetlanego kadzidła z jakimiś rurkami, oraz zapachy trzech bylic piołun, bylicy rocznej i bylicy pospolitej będących symbolem Przebudzenia Roju. Runda druga – Narodziny Królowej – reprezentowana symbolem wody jako życia miała zapach hydrolatu z wiązówki błotnej, szałwii i mięty. Na piecu stało sito jako podstawa konstrukcji z ziół przypominającej spakowaną choinkę, która była przelewana wodą. Podczas tej rundy rozcieraliśmy i wąchaliśmy rozdane każdemu przed seansem zioła. Runda trzecia – Siła Roju – miała zapach ochronnego propolisu, oraz niesamowitej autorskiej mieszanki olejków przypominających zapach łąki, a także kadzidłowca – co symbolizowało pracę jednostki dla dobra kolonii. Do rozprowadzania zapachów użyte były witki i wachlarz w kształcie koła. Po seansie każdy mógł wybrać sobie kartę z opisem jednej z ról jaką pełni pszczoła w roju.

Zmagania turniejowe zakończyła również znana nam z Natura Champions Renata Kleczkowska-Pałka która pierwotnie miała rozpoczynać niedzielne zmagania. Seans „Tkane Naturą”, rozpoczęła przesypywaniem ziaren konopi z cytrusami między miseczkami miedzianymi. Podczas seansu na piecu znalazły się zapachy lnu, konopi siewnej, chmielu i blend olejków cytrusowych. Zapachy te były rozprowadzane po saunie za pomocą różnych kształtów wachlarzy, wachlarza zrobionego z konopi oraz „jaśka” z ziołami w środku użytego jak ręcznik.

Po tym seansie zaplanowane były jeszcze dodatkowe seanse zarówno w saunie ewentowej jak i baniowej z których świadomie zrezygnowaliśmy, mając w perspektywie powrót do domu i poniedziałkowe wyjście do pracy. Szybko więc się spłukaliśmy, schłodziliśmy, spakowaliśmy. Cóż do tego momentu wszystko szło zgodnie z naszym misternie ułożonym planem. Poszliśmy się jednak pożegnać z naszymi znajomymi saunamistrzami i… i udzielił nam się duch rywalizacji, więc stwierdziliśmy, że czekamy na ogłoszenie wyników. Podczas odczytywania poszczególnych kategorii trzymaliśmy kciuki za tych najbliższych naszemu sercu. Ależ to były emocje nawet dla nas. Zwłaszcza jak okazało się, że w kategorii Peeling Procedure & Presentation Adrian zdobył trzecie miejsce, w kategorii Herbal Ritual Adrian zajął pierwsze miejsce i w klasyfikacji generalnej King of Herbal Poland 2026 ostateczne uplasował się na drugim miejscu. Oleńka choć na podium nie stanęła to zyskała bezcenne doświadczenie w tego typu zawodach, a co najważniejsze chciała być w pierwszej piątce i w każdej z kategorii to osiągnęła, w klasyfikacji generalnej zajęła czwarte miejsce, więc należy Jej debiut zaliczyć do udanych. My jednak nie podzielamy zdania sędziów a z pewnych źródeł wiemy, że nie jest to jedynie nasza opinia i przynajmniej jeśli chodzi o seans herbalowy Ola powinna być sklasyfikowana na znacznie wyższym miejscu. O klasyfikacji peelingowej wypowiadać się nie możemy bo nas tam zwyczajnie nie było.

Miło było patrzeć jak saunamistrzowie mimo naprawdę zaciętej rywalizacji jeden drugiego wspiera, pomaga, podpowiada ten obrazek ludzi którzy bądź co bądź stają naprzeciwko siebie w rywalizacji, poza jej miejscem sobie pomagają był niesamowity. Dla nas możliwość uczestnictwa i wspierania, a nawet czasem jakiejś niewielkiej pomocy był niesamowity. Z jeszcze większą przyjemnością patrzyliśmy na radość zarówno tych którzy wygrali, ale i tych którym nie do końca się powiodło z sukcesu ich znajomych. Atmosfera ogłoszenia wyników była niesamowita.

Krótkie podsumowanie i wnioski na koniec.

Tytułem wyjaśnienia i rozwiania wszelkich wątpliwości – wszystko co jest tu napisane jest naszą i tylko naszą stronniczą opinią, osób które pojechały sobie na zawody i do dziś dnia nie zadały sobie trudu by zerknąć w regulamin.

Nie zazdrościmy sędziom, mieli przerąbane, gdyż seanse były naprawdę mega, lecz ich nie żałujemy z uwagi na fakt, że wśród nich był twórca formatu herbal cup Pavel Hofrichter, więc co chcieli to mieli, a dobrze im tak.

Spodobały nam się turnieje, wniosek trzeba się do nich bardziej przygotowywać lepiej planować i mieć choć mgliste pojęcie czego wymaga się od zawodników.

Odnośnie nagości to w saunie jednak większość była pozawijana w kokony chociaż my jak zwykle nie, sędziowie również nie, nawet jedna z sędzin peelingowych również nago siadała koło nas. Poza sauną część osób szorowała zawinięta w przepocone ręczniki pod prysznice do szatni (może by uniknąć kolejki do pryszniców przy saunie dużej), kolejna część, choć niektóre osoby z oporami, korzystała z najbliższych. My oczywiście wychodziliśmy nago płukaliśmy się i chłodziliśmy dalej nago, co niektórych wprawiało w sobotę w pewne zakłopotanie, lecz w miarę upływania imprezy widać przyzwyczailiśmy do naszego widoku, bo w niedzielę pod koniec dnia było w tej kwestii widać wyraźne rozluźnienie. Nadal nas dziwią osoby które pluskając się w ciepłym jakuzzi będącym posadowionym przy głównej trasie komunikacyjnej rozkładające się jak żaby, wychodząc z niego zawijały się w kokon i tak siedziały w saunie. Przykładem, że nagość w tego typu obiektach może nie koniecznie winna być obowiązkowa to preferowana, jest sytuacja jednej z zawodniczek, która jak gość na seans peelingowy biegła porzucając po drodze rzeczy, co zwyczajnie było niebezpieczne zarówno dla niej samej jak i dla innych.

Wyniki

nwuz3kjk9v26ftthkkbegbp37pgand5b.jpg

Załączniki
Odpowiedzi (3)
    • No teraz to już pojechaliście na maksa z tym pisaniem! 😁 Jaaaaacieeee, ile Wy tego naskrobaliście! 😂 Chyba pobiliście swój własny rekord objętości relacji. Zaraz zabieram się do czytania, ale zaczynam się zastanawiać, czy do wieczora mi z tym nie zejdzie. 😉

      A tak już całkiem serio, wielkie dzięki, że chciało Wam się tak szczegółowo opisać cały weekend. Widać, ile emocji, wrażeń i zaangażowania włożyliście w ten wyjazd. Takie relacje to prawdziwa kopalnia informacji dla tych, którzy nie mogli być na miejscu, a przy okazji świetna pamiątka dla uczestników.

      Dobra, kawa przygotowana, wygodna pozycja zajęta… zabieram się za lekturę! 😁❤️

    • Dzięki za kawał dobrej relacji i poświęcony czas. A teraz pozostaje mi tylko pogratulować wytrwałości… zarówno Wam przy pisaniu, jak i czytelnikom przy czytaniu! 😁👍

      Zaloguj się lub Załóż konto aby zobaczyć lub skomentować tę treść.
      Reklama
      Reklama